Aangenaam, ik ben Jolijn,
jouw coach

Benieuwd wie ik ben? Ik stel me graag even voor!

Hoi! Mijn naam is Jolijn, 29 jaar oud en woonachtig in Nijmegen. Opgegroeid in een liefdevol gezin waar ik een fijne jeugd heb gehad. 

Tot de puberteit was mijn leventje eigenlijk vrij zorgeloos. Maar toen ik ouder werd en naar de middelbare school ging maakte ik ook kennis met een wat minder leuke kant van het leven. Verschillende factoren hebben er destijds voor gezorgd dat ik mij opeens geen zorgeloos mens meer kon voelen.

Zoals jullie zien op de foto hiernaast is één oog gesloten. Dit komt omdat ik rond mijn 16e een goedaardige tumor in mijn hersenen bleek te hebben. Niet levensgevaarlijk, maar het tastte wel mijn oogzenuw aan. Gevolg: Je moet de rest van je leven dealen met het feit dat je er ‘anders’ uitziet, en dat je de helft van de tijd wordt aangestaard. En ik kan je vertellen, als je aan het puberen bent is dat nou nét niet waar je op zit te wachten..

Gevoelens die daarbij komen kijken zijn: schaamte, onzekerheid, somberheid en boosheid.

Daarnaast kreeg ik helaas ook te maken met ziekte en verlies. In ongeveer dezelfde periode overleed mijn vader. Gevoelens van verdriet en gemis waren vaak aanwezig. Al met al een roerige tijd in mijn leven.

Maar ondanks de dingen die mij destijds zijn overkomen liet ik mijn emoties niet teveel de overhand nemen. Ik wilde namelijk gewoon ‘normaal’ zijn, en doen wat iedereen deed. Dus dat deed ik dan ook. Maar echt normaal voelde het allang niet meer. Er zat namelijk een groot verschil tussen de Jolijn in de buitenwereld en Jolijn thuis op haar kamer. Ik hield mezelf in die tijd eigenlijk een beetje voor de gek.

Maar toen ik ouder werd, en de tijd er voor gezorgd heeft dat ik mijn situatie heb leren accepteren, kon ik met een andere blik terugkijken op die roerige tijd.

Ik stond stil bij momenten en ging mezelf afvragen waarom ik destijds ‘deed wat ik deed’. Steeds meer kwam ik er achter dat ik het eigenlijk best zwaar heb gehad maar dat ik hier nooit gehoor aan heb willen geven. Ik leefde vooral een leven waarin ik zo veel mogelijk wilde blenden met de rest. Maar dat leven was niet congruent aan hoe ik mij op dat moment voelde.
Hierdoor ben ik mij steeds bewuster gaan worden van het feit dat ik niet meer het leven wil leiden waarin ik leef naar de verwachtingen van anderen. Maar ik wil een leven leiden waarin ik eerlijk ben naar mezelf. Simpelweg mijn hart volgen dus. 

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik nu regelmatig stil sta bij wat ik voel en waar mijn behoefte ligt. Ik ben mij heel erg bewust van alle gedachten en gevoelens die ik heb. Ze mogen er zijn, en ik neem ze serieus. Want ik heb een ding wel geleerd; Gevoelens negeren omdat ze niet passen in het leventje dat je voor ogen had, is je zelf voor de gek houden. En mezelf voor de gek houden is iets wat ik niet meer wil doen.
Hoe ik daarvoor zorg? Als ik verdrietig ben huil ik, als ik blij ben vier ik feest, als ik fouten maak beken ik en als ik twijfel overleg ik. Betekent dat dan dat ik de sleutel heb gevonden tot een lang gelukkig leven? Nope. Maar het geeft me wel het gevoel dat wat er ook op mijn pad komt in het leven, ik altijd een manier vindt om er mee om te gaan. En dat voelt prettig.

En waarom dan nu mijn eigen coachingsbedrijf?

Ik ben eigenlijk van jongs af aan al geïnteresseerd geweest in het verhaal achter mensen. Om die reden ben ik destijds de studie Toegepaste psychologie gaan volgen. Toen ik deze eenmaal had afgerond, mocht ik naast stage ook werkervaring opdoen in de GGZ. Hier kwam ik al redelijk snel tot de conclusie dat ik daar niet happy zou gaan worden. 

Maar de vraag: Waarom doet iemand wat hij doet? bleef mij altijd bezig gehouden.. Juist omdat ik zelf als geen ander weet dat achter elke daad een verhaal schuilt, ben ik ook altijd geïnteresseerd geweest in het verhaal van iemand anders.  

Daarnaast borrelt er ook nog steeds iets in mij dat vindt dat ieder mens op deze wereld een persoon in zijn leven verdient waar hij of zij alles tegen kan vertellen. Ik gun mensen de kans om hun echte verhaal bij iemand kwijt te kunnen omdat ik ervan overtuigd ben dat het deuren opent. Zowel op het gebied van heling, en acceptatie, maar ook op het gebied van verbinding met anderen. Want wanneer jij eerlijk en kwetsbaar kunt zijn zal een ander dat namelijk ook sneller bij jou doen. 

Omdat ik hier iets mee wilde doen moest ik een ruimte/omgeving zien te maken waar mensen zich comfortabel genoeg voelen om zijn of haar waarheid te vertellen. Om stil te staan bij hun verhaal en daar bewustwording mee te creëren voor zichzelf. 
Ik ben toen de studie Mindful Analysis (online coaching) gaan volgen en heb besloten dat ik een platform wil ontwikkelen waarin ik mensen op een professionele manier online kan begeleiden. Ik heb de studie inmiddels afgerond, en ben begonnen met het in praktijk brengen van mijn ideeën. Hier is Zeg eens eerlijk uit geboren!

Ga terug

  • Toegepast psycholoog (diploma behaald in 2018)

  • Mindful analyst / Online coach (diploma behaald in 2021)

  • Een gevoelsmens met een goede dosis humor (1993)

  • Toegepast psycholoog (diploma behaald in 2018)

  • Mindful analyst / Online coach (diploma behaald in 2021)

  • Een gevoelsmens met een goede dosis humor (1993)

Benieuwd wie ik ben? Ik stel me graag even voor!

Hoi! Mijn naam is Jolijn, 29 jaar oud en woonachtig in Nijmegen. Opgegroeid in een liefdevol gezin waar ik een fijne jeugd heb gehad. 

Tot de puberteit was mijn leventje eigenlijk vrij zorgeloos. Maar toen ik ouder werd en naar de middelbare school ging maakte ik ook kennis met een wat minder leuke kant van het leven. Verschillende factoren hebben er destijds voor gezorgd dat ik mij opeens geen zorgeloos mens meer kon voelen.

Zoals jullie zien op de foto hiernaast is één oog gesloten. Dit komt omdat ik rond mijn 16e een goedaardige tumor in mijn hersenen bleek te hebben. Niet levensgevaarlijk, maar het tastte wel mijn oogzenuw aan. Gevolg: Je moet de rest van je leven dealen met het feit dat je er ‘anders’ uitziet, en dat je de helft van de tijd wordt aangestaard. En ik kan je vertellen, als je aan het puberen bent is dat nou nét niet waar je op zit te wachten..

Gevoelens die daarbij komen kijken zijn: schaamte, onzekerheid, somberheid en boosheid.

Daarnaast kreeg ik helaas ook te maken met ziekte en verlies. In ongeveer dezelfde periode overleed mijn vader. Gevoelens van verdriet en gemis waren vaak aanwezig. Al met al een roerige tijd in mijn leven.

Maar ondanks de dingen die mij destijds zijn overkomen liet ik mijn emoties niet teveel de overhand nemen. Ik wilde namelijk gewoon ‘normaal’ zijn, en doen wat iedereen deed. Dus dat deed ik dan ook. Maar echt normaal voelde het allang niet meer. Er zat namelijk een groot verschil tussen de Jolijn in de buitenwereld en Jolijn thuis op haar kamer. Ik hield mezelf in die tijd eigenlijk een beetje voor de gek.

Maar toen ik ouder werd, en de tijd er voor gezorgd heeft dat ik mijn situatie heb leren accepteren, kon ik met een andere blik terugkijken op die roerige tijd.

Ik stond stil bij momenten en ging mezelf afvragen waarom ik destijds ‘deed wat ik deed’. Steeds meer kwam ik er achter dat ik het eigenlijk best zwaar heb gehad maar dat ik hier nooit gehoor aan heb willen geven. Ik leefde vooral een leven waarin ik zo veel mogelijk wilde blenden met de rest. Maar dat leven was niet congruent aan hoe ik mij op dat moment voelde.
Hierdoor ben ik mij steeds bewuster gaan worden van het feit dat ik niet meer het leven wil leiden waarin ik leef naar de verwachtingen van anderen. Maar ik wil een leven leiden waarin ik eerlijk ben naar mezelf. Simpelweg mijn hart volgen dus. 

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik nu regelmatig stil sta bij wat ik voel en waar mijn behoefte ligt. Ik ben mij heel erg bewust van alle gedachten en gevoelens die ik heb. Ze mogen er zijn, en ik neem ze serieus. Want ik heb een ding wel geleerd; Gevoelens negeren omdat ze niet passen in het leventje dat je voor ogen had, is je zelf voor de gek houden. En mezelf voor de gek houden is iets wat ik niet meer wil doen.
Hoe ik daarvoor zorg? Als ik verdrietig ben huil ik, als ik blij ben vier ik feest, als ik fouten maak beken ik en als ik twijfel overleg ik. Betekent dat dan dat ik de sleutel heb gevonden tot een lang gelukkig leven? Nope. Maar het geeft me wel het gevoel dat wat er ook op mijn pad komt in het leven, ik altijd een manier vindt om er mee om te gaan. En dat voelt prettig.

En waarom dan nu mijn eigen coachingsbedrijf?

Ik ben eigenlijk van jongs af aan al geïnteresseerd geweest in het verhaal achter mensen. Om die reden ben ik destijds de studie Toegepaste psychologie gaan volgen. Toen ik deze eenmaal had afgerond, mocht ik naast stage ook werkervaring opdoen in de GGZ. Hier kwam ik al redelijk snel tot de conclusie dat ik daar niet happy zou gaan worden. 

Maar de vraag: Waarom doet iemand wat hij doet? bleef mij altijd bezig gehouden.. Juist omdat ik zelf als geen ander weet dat achter elke daad een verhaal schuilt, ben ik ook altijd geïnteresseerd geweest in het verhaal van iemand anders.  

Daarnaast borrelt er ook nog steeds iets in mij dat vindt dat ieder mens op deze wereld een persoon in zijn leven verdient waar hij of zij alles tegen kan vertellen. Ik gun mensen de kans om hun echte verhaal bij iemand kwijt te kunnen omdat ik ervan overtuigd ben dat het deuren opent. Zowel op het gebied van heling, en acceptatie, maar ook op het gebied van verbinding met anderen. Want wanneer jij eerlijk en kwetsbaar kunt zijn zal een ander dat namelijk ook sneller bij jou doen. 

Omdat ik hier iets mee wilde doen moest ik een ruimte/omgeving zien te maken waar mensen zich comfortabel genoeg voelen om zijn of haar waarheid te vertellen. Om stil te staan bij hun verhaal en daar bewustwording mee te creëren voor zichzelf. 
Ik ben toen de studie Mindful Analysis (online coaching) gaan volgen en heb besloten dat ik een platform wil ontwikkelen waarin ik mensen op een professionele manier online kan begeleiden. Ik heb de studie inmiddels afgerond, en ben begonnen met het in praktijk brengen van mijn ideeën. Hier is Zeg eens eerlijk uit geboren!

Ga terug